8. Genieten langs de Giessen - 14/04/'12

Je moet wel een beetje gek zijn om op je vrije zaterdag 06.00 uur op te staan omdat er 30 km gelopen moet worden. Geheel vrijwillig nog wel. Ach, kunnen we vast wennen aan de starttijden van Nijmegen. Dan is het ca. 05.00 uur als je vertrekt;  hoe vroeg je dan moet opstaan - daar wil ik nog even niet aan denken.
Toch heeft het wel iets, zo vroeg door de polder rijden. Als het meezit is er nog wel een beetje ochtendmist waardoor je flarden van  halve koeien in de weilanden ziet staan, altijd mooi om te zien.  Na een haastige inschrijving in sporthal de Wielewaal vertrokken we zaterdag 14 april stipt om 08.00 uur voor de eerste 30 km training dit jaar, de Merwedewandeltocht langs de Giessen. Het tempo zat er direct al flink in, totdat ik na een kleine 10 minuten ontdekte dat ik achter een stel 40km lopers aan liep te hollen. Die maken er altijd een sport van om zo snel mogelijk uit het zicht te verdwijnen, waar ze  ook deze keer weer uitstekend in slaagden. Ik hoorde gelukkig nog net op tijd de opmerkingen van m'n medewandelaars achter me, dat zij de 30 km splitsing namen. Opgelucht  kon ik m'n tempo toen terugschroeven van 8 naar 5 km per uur. Dat liep direct een stuk beter eerlijk gezegd.

We kwamen er al vrij snel achter dat in Hardinxveld-Giessendam momenteel, gedurende 3 maanden, het ROK festival gehouden wordt. Zonder "C" ertussen natuurlijk, dat kan echt niet in deze contreien. Naast de vele activiteiten voor de inwoners wordt dus aan het thema ROK uitgebreid aandacht besteed. Het klonk mij in eerste instantie wel een beetje oudbollig in de oren, wat is er nou leuk aan rokken. "Boeiend!" zou m'n puberdochter smalend zeggen. Het grappige is echter dat een stuk of 50 bewoners van de Giessenoevers zich echt uitgesloofd hebben om De Rok tentoon te stellen. Een creatieveling bedacht deze visuele woordspeling :

Je moet er maar opkomen.
Ik had graag nog meer foto's willen nemen maar dan had ik steeds weer achter m'n groep moeten aanrennen, want wachten is er niet bij - we komen hier om te lopen, niet om de toerist uit te hangen natuurlijk. Gelukkig waren er op deze tocht maar liefst 4 rustpunten ingepland, iets wat door de ervaren wandelaars met afkeurende gezichten ter kennisgeving werd aangenomen. Maar de eerste stop konden we niet aan ons voorbij laten gaan, ook al kwam die al na slechts 7,5 km: De Graanschuur in Giessenburg. Echt erg gezellig om daar eens uitgebreid te lunchen (of koffie te drinken in ons geval, lunchen duurt te lang). Achter de deuren van "De Graanschuur" gaat niet alleen een knus restaurantje, maar ook een gezellig en sfeervol winkelstraatje schuil.

Daarnaast zit Uitdragerij Boer. Je weet niet wat je ziet; deze oude fabriek zit tot de nok toe vol met oude en antieke kroonluchters, brocante, oude deuren en oude bouwmaterialen. Vast een paradijs voor liefhebbers van oud ijzer en antiek. Ik kan me echter nauwelijks voorstellen dat je hiertussen iets kunt vinden, laat staan dat je het er dan ook nog even tussenuit gaat halen.



Zodra we het gezellige Giessenburg verlaten hadden konden we gaan genieten van een lekker zonnetje: de jassen ging her en der al uit, en dat op een vroege aprilochtend!  Maar er viel nog meer te genieten : het uitzicht langs de Giessen. Wat is Nederland toch mooi als je goed kijkt.

Zelf ben ik opgegroeid in de polder en kon ik die niet snel genoeg doorkruisen om naar school te fietsen. Altijd stond de wind verkeerd, als je je muffe regenpak aan deed stopte het met regenen; ging het pak zuchtend weer uit begon het uiteraard weer te plenzen. Nu is het anders - je loopt hier vrijwillig in je vrije tijd. En hier moet ik toch m'n moeder weer gelijk geven: als je loopt zie je meer. Veel meer. Rondspringende hazen, gekke koeien die maf achter elkaar aanrennen, de eerste eendenkuikentjes.... Er gaat een wereld voor je open - als je het maar wilt zien.

Om de ervaren wandelaars tegemoet te komen hebben we 2 van de 4 rustposten 'overgeslagen', d.w.z. alleen gebruikt voor een sanitaire stop. Geloof me : zelfs een WC-bril zit dan best lekker als je niet mag rusten. Pauze nr. 3 was nl. pas op 21,8 km, en aangezien de 1e op 7,6 km was werd het onderhand wel tijd voor iets lekkers - en een langere rust vond ik zelf. We bestelden eensgezind allemaal een kop tomatensoep, maar deze liet bij Cafetaria Zus & Zo echter zo lang op zich wachten, dat enkele groepsleden al na 15 minuten dreigden op te stappen. Ik heb de tijd nog even kunnen rekken door toen snel ''even'' het toilet te bezoeken. En blijkbaar hadden ze de klachten ook in de keuken gehoord en kon ik bij terugkomst op het terras rustig gaan genieten van een heerlijk kopje soep. Onnodig te vermelden dat die van mij erg, erg heet was.

Rustpost nr. 4 was alweer na een kleine 4 km en werd min of meer overgeslagen, want we hoefden daar vandaan nog 'maar' 5 km dus waar heb je het over? Slechts 9 km bij elkaar gerekend - makkie. Ik krijg jullie nog wel, dacht ik knarsetandend. Rond 15.00 uur arriveerden we weer bij eerdergenoemde sporthal en konden we toosten op een gezellige dag, waarop we 30 km in 6 uur (excl. pauzes) gelopen hebben.  Als bonus kan ik nog het heuglijke feit vermelden dat er voor het eerst 2 blaren aan het groeien zijn. Mijn dag kan niet meer stuk dus.

Zo langzamerhand leer ik door al die trainingstochten m'n pappenheimers steeds beter kennen. Zo zijn er bij, die vanaf de start tot de finish vol verhalen zitten en alleen zwijgen als er wat gegeten wordt; reuze gezellig en erg handig als je zelf even zonder spraakwater komt te zitten, dan luister je gewoon een tijdje en zeg op het juiste moment " o ja?", "goh!" of  "hmm". Altijd goed. Ook de mentale oppeppers komen regelmatig voorbij, vooral als we er bijna zijn en de rest dat nog niet helemaal door heeft : "Hoe ver is het nog?" "Nog maar 8 km, even doorzetten!" En vervolgens zie je de finish na 5 minuten al verschijnen. Altijd leuk. Ik trap er nu niet meer in want ik heb een vrij nauwkeurige stappenteller als ''spiekbriefje".
 Andersom weten zij ook wat ze aan mij hebben omdat ik deze weblog bij houd. Regelmatig wordt er bezorgd gevraagd: "Gaat het nog?", "Wil je een pepermuntje/kauwgum/Mentos?", "Daar is de rust al, ga jij maar eerst naar het toilet hoor." Ik overdrijf nu wel een beetje, maar dat men mij behoedzaam benadert -tenslotte wil niemand hier een negatieve aantekening van zichzelf terugzien natuurlijk- is gewoon een feit. Ik noem geen namen. Zeker niet die met een H beginnen en eindigen op....  Maar nee, alle gekheid op een rokje : ik heb het zeer getroffen met m'n wandelmaatjes. Je hoort mij niet klagen - integendeel. De sfeer is vanaf de eerste dag gewoon goed en ik hoop nog vele kilometers, ook in Nijmegen, met ze te kunnen overbruggen!