Volgens de routebeschrijving was deze tocht 27,5 km vanuit Ridderkerk.
Tel daarbij dan nog 11 km
(vice versa Oud Alblas) = 38,5. Vanwaar dan die 41,5? Strafrondje van de
trainer vanwege een kritisch punt in m’n vorige verslag? 3 km extra uitsloverij om te
laten zien dat we al zo goed en probleemloos lopen? Het antwoord is veel
simpeler. We verdwaalden….
Het begon allemaal met 19ºc om 07.00 uur. Prachtig weertje
dus, allemaal goed ingesmeerd, korte broek, T-shirt, extra drinken in de
rugzakken, petje op – gaan! Via de Brug over de Noord bereikten we al snel het officiële startpunt
in Ridderkerk, bij een verstopte speeltuin in de Tarwestraat. Vervolgens liepen
we langs de rivier achter het industrieterrein van H.I.Ambacht (Noordeinde)
richting Zwijndrecht.
Er hingen ter oriëntatie witte (rechtdoor), rode
(rechtsaf) of gele (linksaf) bordjes aan lantaarnpalen
en witte pijlen waren op de
straat getekend. Met behulp van een zeer beknopte routebeschrijving zonder km-aanduiding
(het begon toen al op een speurtocht te lijken) bereikten we de 1e rust
(9 km) bij
een café op het Willem Ruysplein. Helaas moest één van de dames afhaken vanwege
een pijnlijke enkel. Zij werd opgehaald door iemand van de organisatie die haar
weer netjes bij het startpunt bracht. Hopelijk ben je er over 2 weken weer bij
Carla, beterschap!
Met z’n vijven gingen we weer verder richting Zwijndrecht en
kwamen we na de Lindtsedijk terecht in een uitgestrekt natuurgebied. Prachtig
hoor, lekker windje erbij, zo was het prima uit te houden. We kwamen nog een
stel Brabanders tegen die ook voor de Vierdaagse aan het trainen waren en die
liepen een eindje met ons op. In de buurt van recreatiegebied Oude Maas ging
het mis. Er hing alleen een rood reflectorbordje, er stonden geen pijlen en de
routebeschrijving stuurde ons naar links. Nu bevonden we ons op een eenzaam pad
waar geen enkele wandelaar te vinden was. Onder
spoor door, was de volgende aanwijzing. De trein hoorden we constant op de
achtergrond ergens voorbijrazen – misschien moesten we zelf de tunnel nog graven
om eronder door te kunnen? Er was in de verste verte geen viaduct te zien, alleen wat kleine lammetjes.
Uiteindelijk kwamen we uit bij Recreatiepark Oude Maas waar we in de schaduw
een lekker ijsje aten, terwijl de trainer de organisatie belde. Bleek dat we op
de route van 40 km
terecht waren gekomen, terwijl wij de 25 zouden lopen! Het reflectorplaatje
bleek toch een stukje routebeschrijving geweest te zijn. Maar om nu weer bijna 4 km terug te lopen, daar
hadden we echt geen zin in.
We werden telefonisch richting de 2e rust
geleid in Heerjansdam, maar die snackbar bleek een controlepost van een andere
route te zijn dus daar mochten we ons kaartje niet knippen. Geen pijlen of
gekleurde kaartjes te zien daar. Er hing een heel groot vraagteken boven ons
groepje. Opeens kwam een scooterrijder
ons tegemoet die zich meldde als één van de organisatoren. Hij was ons komen
zoeken want het zat hem toch niet zo lekker, een groepje afgedwaalde
wandelaars. Volgens hem konden we beter doorlopen naar de 3e rust,
die was nog maar 5 km
verderop. Of dat nog ging, moest er soms iemand meerijden? Hoe verleidelijk het
ook was – niemand maakte gebruik van dat aanbod. Na nog wat laatste
aanwijzingen arriveerden we al snel bij de 3e stop (20 km, voor ons dus 23,5)
waar we onze vermoeide voeten konden laten rusten. Geen toiletmogelijkheid,
maar gezien de warmte was alles wat je gedronken had toch al verdampt, dus dat
was niet erg. De temperatuur was inmiddels gestegen naar ca. 25ºC, en dat
merkte je het meest tussen de huizen; in het open veld stond een lekker
verfrissend windje. Met op de achtergrond een grote nieuwbouwwijk bereikten we
via een stuk park/weiland de controlepost bij voetbalvereniging DVS. Wie gaat
er nou met zulk mooi weer op een hete tribune voetbal kijken, dacht ik. Wie
gaat er nou met zulk mooi weer 40
km wandelen, dachten de toeschouwers. Via de Hoge Kade
en het Ambachtse Pad bereikten we uiteindelijk rond 16.30 pas de finish. Wel op
tijd daar, maar voor Nijmeegse begrippen te laat, mijn tempo zal bij een volgende
tocht ben ik bang wel wat constanter moeten blijven. Ook als het warm is en
juist als je verkeerd loopt. Vanuit de Tarwestraat liepen we weer terug naar
ons eigenlijke startpunt in Oud Alblas, na ook nog eens een kwartier te hebben
verloren voor de brug die openstond. Echt afgepeigerd waren we dan ook pas om
17.30 weer bij de auto terug. Het was weer gelukt maar hoe….
Tot slot had ik beloofd nog even een RECTIFICATIE te
plaatsen, op zeer dringend verzoek van de trainer. Bij deze dus: de opmerking “foute
club “ is geen vaststaand feit maar slechts een geval van persvrijheid c.q. vrije
meningsuiting van de schrijfster. Die overigens de ballen verstand van voetbal
heeft.
Goed gelopen allemaal ondanks de warmte en tot 9 juni!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten